schengen vizesi rezaleti

eskiden "avrupa'ya gideceğim" derdin, bilet bakardın. şimdi diyorsun, vfs'den randevu alabilirsem, belki, ihtimal dahilinde, uygun görülürse gitmeye çalışacağım.

türkiye pasaportuyla doğduysan zaten default -2 puanla başlıyorsun. üzerine bir de "seyahat planım var" demek, artık neredeyse provokasyon gibi algılanıyor konsolosluklarca.
çünkü son dönemde schengen vizesi almak, avrupa'nın sınav sistemi:
– başvuracak mısın?
– randevu bulabildin mi?
– kaç euro kaptırdın?
– ret geldi mi?
– temyize gittin mi?
– ağladın mı?

vize başvuru merkezleri bu işin karaborsasını oluşturdu artık. randevular "tesadüfen" düşmüyor, ama bi acente 500 euroya halledebiliyor.
ülkenin sosyoekonomik seviyesi ölçülmüyor, senin sabır seviyen ölçülüyor.
3 günlük amsterdam planına 3 ay uğraşman gerekiyor.
bu işin adı artık "seyahat" değil, "başvuru sürecine katlanabilme sanatı".

adamlar resmen "gelme" diyor ama biz hâlâ "ama sadece 5 günlüğüne geleceğim" diye dil döküyoruz.
vizyonu sınırlayan biz miyiz, yoksa bu vize sistemini sonsuz bi kafka labirentine çevirenler mi, orasını tarih yazacak.

bir zamanlar "green card çıkarsa giderim" derdik, şimdi "fransa vizesi çıkarsa sevineceğim" noktasına geldik.
ne kadar düştüğümüzü anlatmaya kelimeler yetmiyor.